Κατηγορία Κοινωνικά

Η ιστορική Ελλάδα

Τα τελευταία χρόνια -μετά την χρεοκοπία της χώρας-, διαπιστώνουμε πως πολλά από τα πράγματα που θεωρούσαμε δεδομένα για δεκαετίες, δεν ισχύουν πια.

Ο Μεσσίας έρχεται

Θα μπορούσε, φίλε μου Πιτσιρίκο, ο τίτλος του κειμένου να συνεχιστεί με κάποιους στίχους από τον Μπάλο του Νιόνιου κάπως έτσι: Φοράει τενεκεδένιο στέμμα κι ένα ζευγάρι παρωπίδες! Ραντίζει με αίμα τις πέτρινες κερκίδες, κάνοντας το τοπίο να κοκκινίζει!

Όλοι εναντίον όλων

Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει αλλά όλοι διαφωνούν με όλους. Αν συνεχιστεί αυτός ο αλληλοσπαραγμός, δεν θα αργήσει η στιγμή που ο κάθε Έλληνας θα είναι εναντίον όλων των άλλων. Έχουμε και μια παράδοση στη διχόνοια.

Όνειρα γλυκά!

Εφτά χρόνια μετά την χρεοκοπία της Ελλάδας, η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη χώρα μόνο με χιούμορ αντιμετωπίζεται. Διαφορετικά, μπορεί να τρελαθείς.

Απληστία

Ζούμε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα εποχή, η οποία μάλλον δεν μοιάζει με καμία προηγούμενη. Ζούμε σε μια εποχή που όλα μοιάζουν να είναι αφημένα στην τύχη.

Η τεράστια κοινωνική σημασία των μεντόρων στο σύγχρονο επιχειρηματικό βίο

«Κύριε Γενικέ, τα βλέπετε τα παιδιά; Είναι νέοι επιχειρηματίες!» είπε η Μυρτώ, η Διευθύντρια Marketing της Εταιρείας μας, όταν μας έδειχνε την παραπάνω φωτογραφία.

Αυτό που κατάλαβα

Γεια σου και πάλι, Πιτσιρίκο! Μέσα στη γενικότερη μαυρίλα, χαίρομαι που διαβάζω συχνά κείμενα δικά σου αλλά και άλλων, που αισιόδοξα δεν τα λες, αλλά τουλάχιστον αντιλαμβάνονται και συναισθάνονται τα πράγματα με τρόπο που μου φαίνεται λογικός.

Αποσυνάγωγοι

Γεια σου πιτσιρίκο. Δεν ειναι ανήθικο που δεν μπορούμε να εκφραστούμε. Είναι ανήθικο που χανόμαστε στο βούρκο, σε μια σιωπή, σε φράσεις τόσο ρηχές και απατηλές. Συνειδητά, ασυνείδητα, και μένα δεν μου βγαίνουνε πολλά συναισθήματα και όταν βγουν, κουτσουρεμένα, μαλλιοτραβηγμένα, θα συλλογιστώ αν αυτό ήθελα να γράψω ή αν οι λέξεις με ξέβρασαν πιο πέρα […]

Κούραση

Υποθέτω πως δεν είμαι ο μόνος που έχει αντιληφθεί την κούραση που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία.

Προσοχή μην σκάσει κάνα καζάνι

Φίλε πιτσιρίκο Όπως λες κι εσύ, δεν θα βαρεθούμε το 2017. Κάτι θα γίνει. Όχι στο Ελλάντα, αυτό όλοι πήραμε χαμπάρι ότι δεν παίζει, αλλά έχουμε διάφορα θέματα στας Ευρώπας, στας Αμερικάς κλπ κλπ. Κιμ παοκτσάκι πάτα το. Κι εσύ Τραμπ παοκτσάκι, τρέλανέ τους όλους.

Go with the flow

Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, Που λες, παραμονή Πρωτοχρονιάς επέστρεψα σπίτι από τη δουλειά, ρέμα. Κούραση, απογοήτευση, θλίψη, μελαγχολία, όλα τα αρνητικά συναισθήματα του κόσμου, εγώ τα κουβάλαγα! Εκεί, βαθιά στο στήθος μου, είχαν κουρνιάσει.