Ξενιτιά
Γεια σου πιτσιρίκο. Εγώ δεν έφυγα αλλά έφυγε το παιδί μου το “μεγάλο”, που είναι σχεδόν 26 τώρα. Έφυγε πριν 5 μήνες για την “ωραία” Πράγα. Διάβασε τη συνέχεια
Γεια σου πιτσιρίκο. Εγώ δεν έφυγα αλλά έφυγε το παιδί μου το “μεγάλο”, που είναι σχεδόν 26 τώρα. Έφυγε πριν 5 μήνες για την “ωραία” Πράγα. Διάβασε τη συνέχεια
Αγαπημένε μου πιτσιρίκο, η μαμά μου παντα έλεγε ότι υπάρχουν άνθρωποι δέντρα και άνθρωποι πουλιά. Άνθρωποι που τους αρεσει να φευγουν, να δοκιμάζουν, να ταξιδεύουν και ύστερα να γυρνουν για λίγο πριν ξαναφύγουν. Διάβασε τη συνέχεια
Ave Caius Pitsiricus, Η δική μου ιστορία δεν είναι ιδιαίτερα πολυκύμαντη ή ενδιαφέρουσα όσο αυτή άλλων αναγνωστών σου (π.χ. η συγκινητική ιστορία του φίλου από το Βιετνάμ). Γέννημα-θρέμμα Αθηναίος, ποτέ δεν συμπάθησα αυτήν την πόλη, αν και είχα την τύχη να μεγαλώσω σε μία από τις πιο ανθρώπινες γειτονιές της. Διάβασε τη συνέχεια
Γεια σου αγαπητέ Πιτσιρίκο, σου στέλνω πρώτη φορά αφού μας το ζήτησες από μια μικρή πόλη της Γερμανίας. Διάβασε τη συνέχεια
Καλησπέρα πιτσιρίκο! Σου γράφω τις ασυνάρτητες σκέψεις μου από την καλοκαιρινή Φινλανδία, όπου, από τα μέσα του Μάη, και μετά έχουμε 20+ βαθμούς κι έχουμε τρελαθεί όλοι (ντόπιοι κ ξένοι). Διάβασε τη συνέχεια
Γεια σου πιτσιρίκο, σου στέλνω κι εγώ τη μικρή μου ιστορία και σ’ ευχαριστώ γιατί η πρόσκληση σου με έκανε να γράψω και να σκεφτώ τα περασμένα χρόνια· ίσως πρέπει να το κάνω πιο συχνά. Διάβασε τη συνέχεια
Κομπανιέρο καλησπέρα, Δεν σου κρύβω πως νιώθω λίγο άβολα, καθώς συνήθως σου γράφω με δική μου πρωτοβουλία. Ωστόσο, είναι πράγματι ιδιαίτερα προωθητικό στις σχέσεις το τιμόνι να αλλάζει χέρια τακτικά! Διάβασε τη συνέχεια
Νεφοσκεπής κομητεία του Σάρρεϋ, 26η Μαΐου, σωτήριον έτος 2018. Ας προσθέσω κι εγώ το χρονικό μου στις πολύ ενδιαφέρουσες μαρτυρίες των λοιπών μεταναστών, λοιπόν! Ξεκινάω λέγοντας ότι έχω αρκετά κοινά με τον Θάνο από το Γκέτεμποργκ. Διάβασε τη συνέχεια
Αγαπητέ Πιτσιρίκο, Είναι η πρώτη φορά που σου γράφω και η πρώτη φορά που αποφασίζω να γράψω κάτι δημόσια. Διάβασε τη συνέχεια
Αγαπητέ πιτσιρίκο, Είδα το κάλεσμά σου και ανταποκρίνομαι και εγώ. Σου είχα στείλει ένα σύντομο mail λίγο πριν τη συνέντευξή μου -όχι προς δημοσίευση- και απάντησες με πολύ εμψυχωτικό τρόπο ότι θα σκίσω. Διάβασε τη συνέχεια
Πιτσιρίκο καλησπέρα. Αρχικά, να σ’ ευχαριστήσω που μου επιτρέπεις να καταχραστώ λίγο από τον διαδικτυακό σου χώρο και ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη για το μακροσκελές μου πόνημα. Δεν είναι πολλές οι φορές που κάποιος σου δίνει τη δυνατότητα να ανοίξεις την ψυχή σου χωρίς λογοκρισία. Διάβασε τη συνέχεια
Γεια σου Πιτσιρικο, Με αφορμή την ενδιαφέρουσα ιδέα σου να επικοινωνήσεις με Έλληνες που έχουν φύγει στο εξωτερικό, σου παραθέτω παρακάτω την δίκη μου εμπειρία. Διάβασε τη συνέχεια
Γειά σου Πιτσιρίκο, Που λες, φίλε, είμαι γύρω στα 35 και έπεσα πριν από περίπου 10 χρόνια με αλεξίπτωτο στην Γερμανία -για μεταπτυχιακό τότε- και από τότε έχω μείνει σε διαφορετικές πόλεις της χώρας αυτής. Διάβασε τη συνέχεια
Γεια σου πιτσιρίκο! Ακολουθώντας την παράκλησή σου, αποφάσισα να σου γράψω κι εγώ την ζωή μου τα τελευταία 5 χρόνια στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Διάβασε τη συνέχεια
Η δική μου ιστορία ξεκινάει κάπως έτσι: Εγώ δεν έφυγα μία φορά, έφυγα δύο. Πρώτη φορά το 2010 με την αρχή της κρίσης, αγχώθηκα και ήξερα ότι λεφτά δεν υπάρχουν, ότι κοινώς είμαστε χρεοκοπημένοι αλλά δεν το ξέραμε. Διάβασε τη συνέχεια
Καλησπέρα φίλε Πιτσιρίκο, Καλησπέρα και σε σένα που διαβάζεις το κειμενό μου. Ελλάδα, ΑΧ Ελλάδα. Έχω γυρίσει σε πολλές πόλεις και περιοχές της Γηραιάς Ηπείρου και, πραγματικά, χωρίς ίχνος ψώνιου ή πεποίθησης πως ότι έχει να κάνει με την Ελλάδα είναι ανώτερο του υπόλοιπου Γαλαξία, μπορώ να πω πως η χώρα μας είναι ένα πανέμορφο […] Διάβασε τη συνέχεια
Αγαπητέ “φίλε”, εισαγωγικά γιατί δεν σε ξέρω δεν με ξέρεις, αλλά φίλε γιατί μοιάζει να μπορούσες να ήσουν φίλος μου κάτω από άλλες συνθήκες. Διάβασε τη συνέχεια
Γεια σου Πιτσιρίκο, Απαντώ κι εγώ στο κάλεσμά σου με την δική μου εμπειρία. Πριν μπω στην ουσία, θα προσπαθήσω να περιγράψω το υπόβαθρο σε λίγες προτάσεις. Διάβασε τη συνέχεια
Ξέρεις αυτή τη μέρα, πιτσιρίκο, δεν θα την ξεχάσω ποτέ. 11/2/2014 και τη μάνα μου να κλαίει στο αεροδρόμιο. Ο πατέρας μου να προσπαθεί να συγκρατηθεί, κι εγώ με το εισιτήριο χωρίς επιστροφή στο χέρι για Λονδίνο. Διάβασε τη συνέχεια
Πιτσιρίκο γεια σου, Πολλές φορές έχω σκεφτεί να σου γράψω, κι όλο δεν το κάνω, αλλά η ανάρτησή σου αυτή τη φορά, για τους Ελληνες που δεν ζούμε πια στην Ελλάδα, μού μίλησε. Διάβασε τη συνέχεια